" جاده " مسدود است.خطر ریزش کوه !!

در اولين گام دموي "جاده" رو دانلود كردم.برام خوشايند و لذت بخش بود اما نه به اندازه ي دموي "اولين حرف".

بعد از مدتي كه "سكوت سرد" منتشر شد از اونجايي كه سي دي ارجينال براي فروش هيچوقت به ما بيغوله نشين ها نميرسه بازهم دست به دامن دانلود شدم.(اما اگر همين الان كه مدت زيادي هم از انتشار سكوت سرد ميگذره آلبوم ارجينال رو براي فروش و حمايت كاوه بزارن، بنده خريدارم).

آهنگهاي كاوه رو يكي يكي دانلود كردم و گوش دادم تا به جاده رسيدم.آهنگهاي قبلي بدجوري من رو تحت تاثير قرار داده بود.مثلآ صداي نسل سوخته چندين بار تو گوشم تكرار شد.خب فعلآ ميخوام در مورد جاده صحبت كنم.جاده توي ذهنم جاي خوبي داشت.خب برام جزو سه تا آهنگ اول آلبوم نبود اما دوستش داشتم.

چند روزي گذشت . .

ديدم موزيك ويدئوي "با تو" و "جاده" براي دانلود تو اينترنته.(از اونجايي كه تو منزل و خانواده ي بنده، ماهواره داشتن نشاندهنده ي  بي ايماني و كار خلاف شرع و هرزه بودنه بنده مجبورآ تمام مصاحبه ها و موزيك هاي ويدئو رو بايد دانلود كنم و از اونجايي كه سرعت اينترنت در شهر ما فوق العاده بالاست  من بايد براي مثلآ دانلود 4mg به مدت 25 دقيقه در حالت انتظار باشم)

خب بگذريم . . .

به هر حال هر دو موزيك ويدئو رو ديدم.فعلآ در مورد "با تو" فقط ميتونم بگم در همون اولين نگاه متوجه ي يك كار متفاوت از فضاي  كارهاي كوجي زادوري شدم.يك كار كاملآ حرفه اي

اما جاده . . .

راستش با ديدن جاده در اولين نگاه  بهت زده و در نگاههاي بعدي خجالت زده شدم.

اصلآ در نظرم از پسر كوروش يغمايي انتظار چنين موزيك ويدئويي نميرفت

واقعآ هنوز برام جاي سواله .كاوه اگه ميخواست در موزيك ويدئو از بدن نمايي يه دختر استفاده كنه ، پس تكليف نسل سوخته ، اولين حرف و تب صفر چي ميشه؟؟

علاقه ي مردم نسبت به خانواده ي يغمايي كه سرآغازش عشق به كورش  هست چي اصلآ با چنين موزيك ويدئو هايي هم خوني نداره.

نه  . . .

خواهش ميكنم با چنين موزيكهاي ويدئو حس خوب و متفاوت من و امثال من رو نسبت به آهنگها عوض نكنيد.

تآثيرات موزيك ويدئو بر عقيده ي مخاطب و احساسش نسبت به خود آهنگ تآثير زيادي داره.پس بهتره ازش خوب استفاده بشه ، نه اينكه باعث متلاشي شدن ذهنيت هاي خوب بوجود اومده بشه.

به هر حال من دوست داشتم عقيده ي خودم رو نسبت به "جاده" بگم.

اگر هم اينطور ناراحتي خودم رو ابراز كردم فقط به علت اينه كه كاوه يغمايي و آثار تاثير گذار و زيباش رو دوست دارم.وگرنه اين همه موزيك ويدئو كه اكثرا همین منوال رو دارن ولي من رو ناراحت نميكنن.چون اساس كار اونها از اول هم همين بوده.در كل با موزيك ويدئوي جاده،من به ياد شادمهر عقيلي افتادم كه ياس رو پر پر كرد.

راک از نگاه ماد

سايت AVRev.com صد آلبوم برتر راك تاريخ موسيقي رو معرفی کرد،

آلبوم "نيمه تاريك ماه" گروه "پينك فلويد" در رده ی اول خودنمایی میکنه.راستش من خودم چند تا از کارهای قدیمی پینک فلوید رو گوش دادم.ولی زیاد به مزاجم خوش نیومد.

اين گزينش با در نظر گرفتن موارد زير انجام شد:

اجرا (100 امتياز)، آواز و ترانه (100 امتياز)، كيفيت صداي آلبوم (50 امتياز)، كيفيت توليد (50 امتياز)، مطرح باقي ماندن (50 امتياز)، كيفيت تمام آهنگ هاي يك آلبوم (50 امتياز).

ده آلبوم برتر:

1. نيمه تاريك ماه، پينك فلويد، 394 امتياز
2. گروه تنهايان گروهبان پپر، بيتلز، 392 امتياز
3. الكتريك ليدي لند، جيمي هندريكس اكسپرينس، 391 امتياز
4. لد زپلين 2، لد زپلين، 388 امتياز
5. ديوار، پينك فلويد، 387 امتياز
6. لد زپلين 1، لد زپلين، 385 امتياز
7. ايمني، پيتر گابريل، 384 امتياز
8. كاركشته اي؟، جيمي هندريكس اكسپرينس، 383 امتياز
9. درخت يوشع، يو 2، 382 امتياز
10. لد زپلين 3، لد زپلين، 380 امتياز

حالا با معرفی گروه "ماد" بهتره از حال و هوای راک بین المللی خارج شیم به زیرزمین ایران یه سرکی بکشیم.

ماد یکی از گروههای راک موجود در ایران هست که کارش رو  از سال 1379 آغاز کرد.البته اونجور که تو سایت گروه ماد  نوشته بود فکر تشکیل این گروه از سال 1377 تو ذهن عبدی بهروانفر بود.خوبه که بدونین اسم این گروه(ماد) یکی نکته ی انحرافیه.شاید هر کسی که اسم ماد رو بشنوه ذهنش به تاریخ ایران ایل ماد معطوف بشه ، اما اگه به صورت نوشتاری انگلیسی ماد توجه کنیم _ mud _ معنی " لجن"  میده.

آشنایی اعضای گروه تو مشهد بود.اعضای گروه : نیما باغفر-نوید اربابیان-سامان رجبی -محسن نامجو  و عبدی بهروانفر.حالا جای خنده دارش اینجاست .اعضای گروه از صبح تا شب توی یه خونه ی متروکه اینقدر سر و صدا کردند تا به یک نظم موسیقایی گروهی رسیدند.

دو سال گذشت و حالا موقع اون رسیده بود تا گروه از اون خونه متروکه بیرون میومد.اولین کنسرت تو سالن گلستانه برگزار شد.آهنگ رفتم سر کوچه هم بعنوان یک کار خارج از برنامه اجرا شد.حالا دیگه ماد به یک پختگی رسیده بود و با اجرای کارهای تلفیقی یک نوع موسیقی جدید رو با گوش مردم آشنا میکرد.

کنسرت دوم با اضافه شدن مصطفی یاوری به گروه و همچنین با گرفنن مجوز اجرای کنسرت در سالن هلال احمر برگزار شد.آهنگ واق واق سگ هم آخرین اجرای انجام شده بود.به دلایلی که در سایت گروه ماد(عبدی بهروانفر) بعنوان دلایل نامعلوم گزارش شده با حکم قاضی شب دوم و سوم  از اجرا جلوگیری شد.

بعد از اون اجرا آهنگ واق واق سگ بصورت اورجینال ضبط شد.

حال دیگه ماد ممنوع الاکران شده بود.

اما . . .

با وجود این ممنوعیت در بیرجند دو شب برنامه اجرا کردن و بعد هم  گروه دچار یک پراکندگی شد.اما باز هم عبدی  با همراهی نوید و مهدی در سالن ابن سینا مشهد چهار کار رو اجرا کردن.البته بهتره بگم تا چهار کار دوام آوردن.چون بعد از اجرای چهارمین کا ر با درخواست محترمانه ی رئیس سالن  به پایین هدایت شدند.این پایان کار ماد در مشهد بود

محسن نامجو هم مثل دیگر اعضای گروه کارهای مستقل خودش رو انجام میداد.و حالا نوبت به ضبط آلبوم ترنج محسن نامجو رسید که از گروه برای اجرای بیشتر قطعات ترنج کمک گرفت.

بعد از پایان کار ترنج عبدی به ارمنستان رفت تا آلبوم شلمرود ظهور کنه.

در تابستان سالی که گذشت عبدی بهروانفر و محسن نامجو  به همراه احسان زارع قشلاقی در ارمنستان برنامه ای رو بدون تمرین قبلی اجرا کردن که سه شب ادامه داشت.

به طو کلی همونجور که ماد متذکر شده:

راک یک هدف مشخص داره نمیشه گفت یک موسیقی صرفآ سیاسیه. در یک کلام هدف از راک بیان حقیقت از طریق موسیقی بدون سانسوره.

راک یعنی همین :  یعنی حقیقت

"رفتم سر کوچه" و"جره باز" برای دانلود:

کنسرت سالن ابن سینا<تصویری>  رفتم سر کوچه   (حجم:۹۷۱۴ کیلوبایت)

کنسرت بیرجند<صوتی>  جره باز  (حجم:۲۷۳۴ کیلوبایت)

 اولین حرف من، نسل سوخته

همونطور که تو دو پست قبل هم دربارش نوشتم این قسمتی از متن ترانه ی نسل سوخته از آلبوم سکوتِ سرد کاوه یغماییه.کلمات بکار برده شده تو این ترانه واقعآ ادم رو به فکر فرو میبره.به من که فاز عجیبی میده.برای همین یک بار دیگه سراغ نسل سوخته رفتم اما با کمک گرفتن از اولین حرف:

نسل سوخته یعنی نسلی که هنوز استخوان‌هایشان را مردم بعد از این همه سال  می‌بویند و بر آن سجده می‌کنند. کاوه از نسلی حرف می‌زند که یک نفسشان وحتی تکه ی استخوانشان به زندگی هزاران انسان نما می ارزد.

یکی جای دست و پاهاش   دادنش چند تا ستاره

یکی اون ستاره‌ها رم   جای دست و پاش نداره

یکی‌مون شد پاره پاره   یکی مونده نیمه کاره

یکی برگشته تو سنگر    استخوناشو بیاره

بگو نسل ما کجا رفت؟
نسلی که اومد بباره

نسلی که از آینه رد شد
بی‌صدا به یک اشاره

نسلی که قرار بود زمین را در آسمان بکارد.

 کسانی که با آهنگ کامران و هومن می‌رقصند ، کسانی که  مراسم عزاداری امام حسین را با جشن عروسی و پارتی های شبانه شان اشتباه گرفته اند نمی‌توانند درک کنند.به خدا درک نمیکنند کاشتن زمین در آسمان چه معنی‌ دارد.درک نمیکنند نسل سوخته چه معنی دارد.کسانی که آرمانشان در یادشان مانده نسل سوخته را درک میکنند. نسلی که می‌خواست زمین را به آسمان ببرد. نسلی که همه چیزش آسمانی بود.آرمانش ، عقیده‌اش و از همه مهمتر عشقش. نسلی که رهبرعزیزشان ، پیر والا همتشان ،امام خمینی(ره)  سالها قبل از تولدشان گفته بود: سربازان من در گهواره‌ها هستند.

اینها حرف ریشه و خاک است. حرف دیروز ندیده ی ماست.حرف فرداها و همیشه است. حرف این صورتک‌ها نیست. حرف فست‌فود نیست.حرف اکس پارتی  نیست.حرف قانون آزادی همجنس گرایان نیست. صحبت سکوتِ سرد آدمای توی قاب است.

نسلی که می‌خواستم
اینو توی آسمون بکاره

حتی آسمونش امروز
توی قابی از حصاره

حرف تردید یک نسل است. میان رفتن و ماندن.رفتن به راهی دراز ، اما روشن.راهی که باخون روشن ماند.حکایت همین یک نفس بود. که آن هم در قفس ماند. بین خوابیدن تا صبح. یا دم سحر پریدن.تردید میان زمینی ماندن یا پرواز به ملکوت. یکی باید بگوید.آخر من و تو کجای کاریم؟ وسط یه راه روشن. یا هنوزم توی غاریم؟ یکی باید بگوید. آخر چرا رنگ ما پریده؟ چرا با این همه عینک هیچ کسی ما رو ندیده؟

اون که قامت بلندش
سپر این سرزمین بود

روی خاک سرد غربت
پی یک قطعه دیاره

میان این همه بینی های عمل شده ، صورتهای برنزه شده، قرص‌های ضدبارداری، میان این همه دیگر کسی به یاد آن پسری نیست که در خاک سرد غربت، جنازه‌ی بی‌سرش را پیدا کردند.

خیلی‌ها پیاده رفتند
خیلی‌ها شدند سواره

یکی دیگه جون به شب باخت
یکی دیگه شد ستاره

خیلی‌ها به خاطر ما شهید شدند تا ما زندگی کنیم. همت، جهان‌آرا، چمران... . این‌ها اسم کوچه و خیابان و اتوبان نیست! اسم چندتا از آن بچه‌هایی است که شهید شدند تا صدام حسین پا نشود بیاید.بیاد در تهران.بیاید در سعد آباد مسکن کند.بیاید در سعدآباد رقص عربی دخترهای ایرانی را تماشا کند! غیر از اتوبان‌های تهران چند تا اسم دیگر از آن بچه‌ها را به خاطر دارید؟خودم که هیچ.شما چطور؟

در آخر فقط از کاوه یغمایی عزیز متشکرم که این اثر به یاد ماندنی را برای ما گذاشت تا کمی تفکر کنیم.

 با نوستالوژی از حمیدرضا علاقه بند

 روایت ۸۶

روایت 86 مثل سالهای دیگه نبود ولی از یه جهت با سالهای دیگه هیچ فرقی هم نمیکرد.

سال 86 هم با تمام بالا و پاییناش با تمام آثارهای بجا موندنی یا نخاله به تاریخ پیوست.تاریخی که ازامثال کوروش یغمایی ها و سیاوش قمیشی ها به خوبی یاد میکنه.تاریخی از موسیقی که با آثار کاوه یغمایی ها و محسن نامجو ها و رضا یزدانی ها دیگه یکنواخت و بی روح نیست.

اتفاقات خوب و بدی واسه موسیقی ایران یا بهتره بگم موسیقی من افتاد

خوبها:

ظهور پدیده ای چون کاوه یغمایی وآلبوم استثنایی سکوت سرد

انتشار آلبوم ترنج محسن نامجو با مجوز وزارت ارشاد

حضور آثار رضا یزدانی به همراه آلبوم هیس در فیلمهای سینمایی  رئیس و حکم و...

بدها:

همچنان بی مجوز ماندن آلبوم ملک جمشید از سوی وزارت ارشاد و محروم ماندن ما از آثار جدید کوروش یغمایی

حذف صدای محسن نامجو از تیتراژ طنز چارخونه

آلبوم ازغروب تا طلوع سیاوش قمیشی

آهنگهای محبوب امسال بدون ترتیب رتبه(البته از هر خواننده فقط یکی رو نوشتم):

گل و تگرگ(سیاوش قمیشی) زلف(محسن نامجو) شمال(رضا یزدانی) زندگی و مرگ(کوروش یغمایی) اولین حرف(کاوه یغمایی) زوربای ملایری(کیوسک) نمیشه(محمد نوری)

بهترین آلبوم ها:

1.سکوت سرد(کاوه یغمایی)

2.ترنج(محسن نامجو)

۳.عشق سرعت(گروه کیوسک)

آهنگهای محبوب خارجی امسال:

Seprate tables.1 ((chris de burg

Goodbye my lover.2 (james blunt)

Underneath your clothes.3 (shakira)

اتفاق:

اولین کلیپ یکی از دوستان من از گروه فری بویز به نام پرستوی مهاجر و پخش در تیتراژ این برنامه در شبکه ام آی تی وی

اگه به حاشیه هم برم و از حیطه ی موسیقی جدا بشم:

بهترین فیلم ایرانی:

1.فیلم مستند دیازپام ده

2.سنتوری(البته تعداد فیلمهایی که دیدم به تعداد انگشتهای دست هم نمیرسه)

بهترین تیم فوتبال خارجی: مثل همیشه آرسنال

 قصه ی ما به سر رسید   جواز کوروش نرسید

تو حیرت ترنج و هیس    سکوت کاوه سر رسید